Strona główna>Informacje>Świadectwa>Zawartość świadectwa

Zawartość świadectwa

Szczegółowa metodyka sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej dla budynków, części budynków i lokali mieszkalnych w Polsce oraz szczegółowa zwartość świadectwa zawarta jest w: Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27 lutego 2015 r. w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw charakterystyki energetycznej (Dz.U. 2015 poz. 376).

Świadectwo energetyczne podaje dla ocenianego budynku lub lokalu:

  1. wskaźnik EP, który wyraża wielkość rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energie pierwotną, odzwierciedla ilość energii zużywanej przez budynek oraz źródło w którym ta energia jest produkowana. Niski wskaźnik EP oznacza albo małe zużycie energii przez budynek, albo fakt, że część tej energii jest produkowana przez źródło odnawialne.
  2. wskaźnik EK, który wyraża roczne zapotrzebowanie budynku na energię końcową bilansowaną na granicy budynku, czyli z uwzględnieniem sprawności wytwarzania energii.
  3. wskaźnik EU, który wyraża roczne zapotrzebowanie budynku na energię użytkową.
  4. jednostkową wielkość emisji CO2,
  5. udział odnawialnych źródeł energii w rocznym zapotrzebowaniu na energię końcową.

Zapotrzebowanie na energię obejmuje energię zużywaną na:

  • ogrzewanie i wentylację,
  • przygotowanie ciepłej wody użytkowej
  • chłodzenie,

a dla budynków użyteczności publicznej dodatkowo:

  • energię na oświetlenie pomieszczeń.

Świadectwo, oprócz podstawowych danych inwentaryzacyjnych, musi zawierać także wskazówki dotyczące możliwości i sposoby obniżenia zużycia energii w budynku lub lokalu.

Niestety w polskiej metodyce nie przewidziano podziału budynków na klasy, co z pewnością utrudnia przekaz wyników oceny i sprawia, że dane zawarte w świadectwie są dla znaczącej grupy odbiorców niezrozumiałe, a więc praktycznie mało przydatne.